[[@X@]ーNUー]]'s profileショ[N]ニ[I]ニ[N]メ[J]ー[A]ショ[...PhotosBlogLists Tools Help

ショ[N]ニ[I]ニ[N]メ[J]ー[A]ショ[_N]シン

Nu

Blogกู เรื่องกู ไคไม่สนออกไป
Photo 1 of 33

Windows Media Player

October 09

ณ วันที่ 14 ตุลา 2550

 ;                                                                                             ในชีวิตนึงชองคุณนั้น คุณนั้นมีเพื่อนกี่คน ถ้าเป็นคำตอบของผม ผมคงตอบว่า

เพื่อนของผมเยอะ แล้วถ้าถามต่อไปว่าเพื่อนเหล่านั้นให้ใจกับคุณหมดทุกคนเหรอ

ถ้ามีคนตอบว่าใช่ ผมเชื่อว่าเค้าคนนั้นคงนิสัยดีมีแต่คนรัก และแน่นอนว่าผมนั้นไม่ใช่คนดี

ผมไม่ใช่เทวดา ผมนั้นมีนิสัยแย่ๆที่อยู่ในตัวมากมาย แล้วถ้าถามต่อไปว่ามีคนทนคุณได้เหรอ

ผมตอบได้ว่าถ้าเค้ารู้ว่านิสัยผมว่าเป็นยังไง ถ้าเค้าจริงใจกับผมเค้าคงจะทนผมได้มั้ง

เพราะเค้ารู้ว่าผมเป็นของผมแบบนี้ และคุณเชื่อไหมว่า เค้าเหล่านั้นของผมนี่แหละ คือที่สุดของที่สุดของผมแล้ว

เพราะทุกครั้งที่ผมมีปันหา มีเรื่องราวอุปสรรคต่างๆ พวกเค้าเหล่านี้แหละที่มันจะคอยดูแลผม

คอยเป็นห่วงผมในเวลาที่ผมไม่มีใคร เวลาที่ผมท้อ และเวลาที่ผมต้องการ เพื่อนพวกมันเหล่านี้แหละ

ที่จะคอยยิ้มและยืนอยู่ข้างๆผมตลอด ในช่วงระยะเวลานึง เราอยู่ด้วยกันตลอด

เรากินด้วยกัน นอนด้วยกัน อยู่ด้วยกันแทบทุกวัน มีเรื่องราวต่างๆมากมาย ทั้งทุกข์ สุข

และน้ำตา ปะปนกันไป แต่ลึกๆเราไม่เคยโกรธกันเลย  เรามักจะนั่งเปิดใจด้วยกัน

เวลามีปันหากัน และเราก็เสียน้ำตาด้วยกันทุกครั้ง โดยเฉพาะไอ้หมอตัวเริ่ม55 พอนึกย้อนกลับไปในช่วงเวลานั้น มันก็คืออดีต

อดีตที่ปลูกฝังความรัก ความเข้าใจกันของเรา มาจนถึงวันนี้ แม้วันนี้เราจะไม่ค่อยได้เจอกันพร้อมหน้าแบบแต่ก่อน

แต่ผมเชื่อว่าความเป็นเพื่อนของเราก็ยังคงเหมือนเดิม  ขอบคุณที่ชีวิตนี้กูเกิดมาแล้วกูมีเพื่อนอย่างพวกมึง

ขอบคุณที่เข้าใจกันในเวลาที่กูเหี้ย ขอบคุณที่เข้าใจในความไม่รู้จักโตของกู

มีของขวัญชิ้นนึงของปีที่แล้วที่พวกมึงรวมตัวทำให้กู ทุกวันนี้เมื่อกูมองไปที่ภาพนั้น มันจะทำให้กูยิ้มได้ทุกครั้ง

เพาะมันทำให้กูได้รู้ว่า มีคนหนึ่งกลุ่มเค้ากำลังตั้งใจทำอะไรให้กู.. นึกถึงภาพที่พวกมึงนัดกันทำโดยที่กูไม่รู้เรื่อง

ปุ้ยกูได้ข่าวว่ามึงเหนื่อยกับการตระเวนซื้อวัสดุมาก แซมมึงก็นะ เขียนจนกูอ่านทีไรก็ซึ้งจับใจ ฮ่าๆ

ไอ้อามได้ข่าวว่ามานั่งตัดแปะต้นไม้กับเค้า แล้วบอกกูว่าไปห้องเพื่อนให้กูรออยู่ที่ห้องพี่เต้ตั้งนาน

เจ ได้ข่าวว่ามึงก็ความพยายามสูงเหลือเกินทำรูปนู้ดตัวเองมาแปะอีก และเมย์มึงไม่ได้ช่วยเค้าทำไร

แต่ก็ยังดี ที่อุส่ามีส่วนร่วมโดยการมีหน้ามึงเข้ามาแปะไว้ ฮ่าๆ แต่ของขวัญที่สุดยอดที่สุดสำหรับกู

มันไม่ใช่ของสิ่งนั้นหรอก แต่มันคือ.....   พวกมึงทุกคนต่างหากล่ะ  ขอบคุณจิงๆว่ะ ที่เราได้เป็นเพื่อนกัน

ครบปีละนะกับวันนั้น เร็วจัง ฮ่ะๆ

 

 

 

      
July 30

บทเรียน 1 บท

ผมอยากให้เค้ารู้ว่า เค้าคือคนที่ผมอยากทำงานด้วย แต่ในความคิดของเค้า ผมคือเด้กคนนึง ที่ชอบทำงานพลาดครั้งแล้วครั้งเล่า
ทั้งๆที่ความพลาดของผมนั้น มันเกิดจากการที่ผมหวังที่จะช่วยเค้าให้ได้มากที่สุด ผมพยายาม พยายามที่จะอดทนเวลาโดนว่า
โดนดูถูก โดนประชด และโดนการประจานต่อหน้าคนอื่นในความผิดที่ผมไม่ได้ทำและรับผิดชอบ ผมอยากให้เค้ารู้ว่าผมไม่เคยโกรธ
ผมรับได้ ผมยอม ผมเข้าใจว่านี่คือการทำงาน ผมกดดันสุดๆ ผมต้องแอบกั้นน้ำตาตัวเองเอาไว้ทุกคั้ง และพยายามทำสีหน้าปกติ
เวลาผมอยู่กับเค้า เค้าเป็นคนที่พาผมมาอยู่ที่แผนกนี้ และเค้าคือคนที่ผมมองว่า เค้าคือผู้หยิงเก่ง ทุกครั้งเวลาที่ทำงาน ผมพยายาม
พยายามทำหน้าที่ของตนเองอย่างดีที่สุด แต่ความดีตรงนั้นกลับไม่เคยมีใครมองเห็น แต่เมื่อความผิดพลาดเล้กๆน้อยๆ มันกลับกลาย
เป็นความผิดที่ติดตัวผมไปตลอด ที่ทุกคนสามารถเอามาว่าได้ตลอด ทำไมผมถึงไม่โดนชมแบบคนอื่นๆบ้าง ทำไมผมถึงไม่เคยได้รับ
การไว้วางใจแบบคนอื่นบ้าง ผมแย่ขนาดนั้นเลยเหรอวะ มีใครเคยเห็นเวลาผมทำงานไหม มีใครเคยเห็นเวลาผมเหนื่อยไหม
แน่นอนว่าเค้าไม่จำเป็นต้องมานั่งเห็น แต่ผมแค่อยากให้เค้ามีเหตผลมากกว่านี้ ก่อนที่จะว่า หรือวิจาร แต่สิ่งเห่านี้แหละ ที่ผมหวังว่า
มันจะทำให้ผมโตขึ้น มีความอดทนมากขึ้น ในชีวิตการทำงานในอนาคต ขอบคุนพี่มากๆคับ สำหรับบทเรียนสำหรับชีวิตในการฝึกงาน
November 23

ー....ー

                             

 

 

 

 

                           

 

 

 

 เช้านี้รุ้สึกอากาศสดใสดีจัง เป็นเพาะผมไม่ได้ลุกขึ้นมาในเวลาแบบนี้บ่อยเท่าไหร่มั้ง

เมื่อตื่นมาแล้ว ก้ไม่รู้จะทำไร ก็มานั่งอยู่หน้าจอสี่เหลี่ยมเดิมๆ ที่เป็นโลกแห่งความเพ้อฝัน

ไม่ใช่โลกแห่งความจริง แต่ไอ้โลกใบนี้แหละ เชื่อไหมล่ะคับ มันให้เพื่อนผมมากมาย

มันให้ความสุข ให้ผมได้รู้สึกว่าบางครั้ง ว่าตัวผมเองก็ยังมีใครเป็นห่วงผมอยู่ มีคนสนใจอยู่

ชีวิตในจอสี่เหลี่ยมแห่งนี้ ค่อนข้างแตกต่างจากชึวิตจริงผมพอสมควรเหมือนกันนะ ตรงที่ว่า

ตัวตนของผมในจอนี้ ผมค่อนข้างดูเป็นคนที่ไร้สาระได้ไปเรื่อย และไม่สนใจแคร์ใครทั้งสิ้น

แต่ในชีวิตจริงมันจะเรียกว่าตรงกันข้ามไหม มันก็ต่างกันอยู่พอสมควรนะ ในชีวิตจริงผม ผมกลับ

เป็นคนที่เงียบ ในความเงียบนั้นมันจะมีสิ่งต่างๆ วกไปวนมาอยู่ในสมองของผมตลอดเวลา

ผมมักเป็นคนที่ชอบคิดจากเรื่องไม่เป็นเรื่อง ให้กลายเป็นเรื่องขึ้นมาได้ นี่แหละผมแหละคับ

ขอบคุนโลกในจอสี่เหลี่ยมแห่งนี้ ที่ทำให้ผมรู้จักคนเพิ่มมากขึ้น!! ขอบคุนที่ให้เพื่อนกับผม

ขอบคุนที่มีคนในจอคุยเป็นเพื่อนเวลาที่ผมรู้สึกว่าเหงา และขอบคุนที่ทำให้ผมพบกับมึงว่ะเพื่อน!!

October 20

ーสวัสดี Halloweenー

                             

 

 

 

 

                           

                                           กูเบื่อไอ้พวก 2 หน้า 

                 มันชอบเสแสร้งไปเรื่อย

              มันทำไปเพื่ออะไร มันได้อะไร

               ได้ความดีเข้าตัวมันเหรอ

             ขาดความอบอุ่นกับชีวิตเหรอ

                สวัสดีฮาโลวีนคับเธอ       

 

 

 

            

   

 

 เราสามารถลืมและให้อภัยมันได้ ศัตรตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ก็คือจิตใจของตัวเอง!!!!!!!!!!!

October 05

ーMeー

                                                        

 

 

 

    

 

                                                    ผมงะชื่อ ปกรณ์  ปิ่นแก้ว

                                                ชื่อเล่น นุ คับ!! เรียกโดมก็ได้ไม่ถือ 

                                             นิสัย ผมงะนะ ชอบเอาแต่ใจตัวเองคับ

                                        เอาแต่ใจแต่ผมก็ฟังความเห็นคนอื่นนะคับ

                                            ไม่ชอบคนที่ชอบดูถูกคนอื่นมากๆ จิงๆ

                                             อนาคตเหรอคับ เป็นนักร้องมั้งคับ 55

                                        ข้อคิดของผมงะนะ ทำตัวเองให้ดีที่สุดมั้ง

                                               อ่อวันเกิดผมเหรอคับ? ไม่อยากบอกนะเนี่ย

                                       14 ตุลาคม อีกนานคับอีกนาน!!!

                                                                            

 

 
                                                                                                                                                     Blogกู เรื่องของกู ไคไม่สนออกไป
 ขอบคุน ปุ้ย แซม อาร์ม เจ สำหรับการเซอไพร้ชิ้นใหญ่ในปีนี้ ขอบคุนจิงๆว่ะ
Thx ไอ้เมย์ เน้ท ไอ้นัท และบุคคลสมทบ บอม และ ปอน ที่ยกทัพมาร่วมปาร์ตี้ยันเช้า
ขอบคุนพี่อ้อ พี่หน่องนิ้ง สำหรับคำอวยพรเท่ๆ และการเป็นพี่เท่ๆ ฮ่าๆ
และขอบคุนทุกๆข้อความ ทุกๆสาย ทุกๆคอมเม้น มากๆนะคับ ขอให้ทุกคนมีความสุขมากๆเช่นกันคับ!!!!!